W splątanym gaju rąk i nóg

szepczemy słowa święte,

jak kiedyś szeptał młody bóg

bogini niepojętej



ole, ole, ole, ola, oli

bogini niepojętej



w czerwonym żarze rzewnych żądz

płoniemy jak pochodnie

i opadamy w niebo śniąc

niewinnie i łagodnie



cyt, cyt, cyt, cyt...

niewinnie i łagodnie...



w żałobnym chłodzie znanych ust

szukamy pocieszenia,

słuchając jak nam stygnie puls

i mylą się znaczenia



to nic, to nic, to nic, to nic, to nic...

to mylą się znaczenia...



dopóki demon smutku śpi,

niech żyją młode żądze,

dopóki życie w nas się tli,

dopóki są pieniądze



ole, ole, ole, ola, oli

niech żyją młode żądze,

dopóki życie w nas się tli,

dopóki są pieniądze...


Po cichu

po wielkiemu cichu

idu sobie ku miastu na zwiadu

idu i patrzu 



Na ulicach cichosza

na chodnikach cichosza

nie ma Mickiewicza

i nie ma Miłosza 



Tu cichosza tam cicho

szaro brudno i zima

nie ma Słowackiego

i nie ma Tuwima 



Po cichu

po wielkiemu cichu

idu sobie i idu i idu

i patrzu i widzu 



W rękach w głowach cichosza

w ustach w oczach cichosza

nie ma samozwańców

i nie ma rokoszan 



Tu cichosza tam cicho

szaro brudno i śnieży

nie ma kosmonautów

i nie ma papieży 



Tu cichosza tam cicho

i wogóle nic ni ma

wiosna to czy lato

jesień albo zima